1-İnsan Dışkısı Üzerinde Pişirilmiş Çok Tahıllı Ekmek Tarifi (İsrailliler, M.Ö. 6. yüzyıl)

Buğday, arpa, bakla, mercimek, kızıl buğday, al bir kaba koy. Bunlardan kendine ekmek yap. Üç yüz doksan gün boyunca bu ekmekten yiyeceksin. (Hezekiel 4: 10) Yiyeceğini arpa pidesi yer gibi ye ve insan dışkısından ateş yakıp üzerinde halkın gözü önünde pişir. (Hezekiel 4: 12)

Bu çok tahıllı burgu ekmek tarifi kaynağını Eski Ahit’ten alıyor (Yiyeceğini arpa pidesi yer gibi ye ve insan dışkısından ateş yakıp üzerinde halkın gözü önünde pişir. Hezekiel 4:12). Bu ilginç ekmeği hazırlamak için buğday, arpa, bakla, darı, mercimek ve kızıl buğday bir kapta karıştırılıyor ve bu karışımdan ekmek yapılıyor.

tarif

2-Tütsülenmiş Köpek Balığı (Hakarl) (Vikingler, M.S. 9. yüzyıl)

Bugün İzlanda’da hala tüketilen hakarl tütsülenmiş köpek balığı etinden yapılıyor. Köpek balığı çoğu yerde tüketilen bir besin, ancak sorun ette siyanür bulunuyor oluşu. Etin bu zehirden arındırılması için özenle işlenmesi gerekiyor. Balıklar genellikle işlenip, tuzlama işleminden geçirilerek muhafaza ediliyor olsa da geçmişte İzlanda’da suyu kaynatıp tuz elde etmeye yetecek kadar odun olmadığı biliniyor. 

tarif

3-İnsan Yahnisi (Aztekler M.S. 17. yüzyıl; Olmek Uygarlığı M.Ö. 7. yüzyıl)

Aztekler’in Avrupalı kaşifleri çokça etkileyen çikolatalı içecek “xocoaltl”larıyla meşhur olduğu doğru. Ancak, onlar hakkında bilmediğimiz daha çok şey var. Bunlardan biri de zaman zaman insan eti yedikleri. “Kafir hurafeleri” üzerine yazılmış 1629 tarihli bir incelemede, İspanyol Hernando Ruiz de Alarcon, Azteklerin “tlacatlaolli” (insan yahnisi) yediklerinden bahsediyor. Yazısında belirttiğine göre bu yemeği yapmak için önce mısır pişiriliyor daha sonra biraz et ekleniyor. Sadece tuzlanan et bilhassa baharatlanmıyor. İnsan eti yendiğine dair Azteklerden çok önce yaşamış Olmek uygarlığıyla ilişkilendirilen arkeolojik kanıtlar da bulunmakta. Döneme ait bazı kemiklerin ilginç bir şekilde sarı renk olduğunu gören arkeologlar yaptıkları analiz sonucunda kemiklerin daha çok renk verici özelliği için kullanılan annatto, bir tür su kabağı pipian veya kırmızı biberle pişirildiklerini saptadı. Yamyamlık tüm dünyadan insanların çeşitli sebeplerle uyguladığı bir olgu olsa da, içinde tercihen insan eti bulunan “tarifler”e dair elimizdeki en erken kanıtlar Mezoamerika’dan geliyor.

4-Kara çorba (Spartalılar M.Ö. 1. binyıl)

Spartalı savaşçıların melas zomos’u severek yediği biliniyor. Domuz eti, tuz, sirke ve bolca kan. Antik yazarlar, çok hoş bir yemek olmasa da incir ve peynirle servis edilen bu kara çorbanın Spartalıları cesur kıldığına inanıyordu.

tarif

5-Acı Biberli, Çiçekli Gine Domuzu Yahnisi (İnkalar, M.S. 17. yüzyıl)

Gine domuzu (cuy) yeme geleneği en az 5000 yıl öncesine, İnkaların atalarına dayanıyor. Machu Picchu’daki mağaralarda keşfedilen Gine domuzu dişleri, bu hayvanın etiyle yapılan yemeğin cenaze ritüelleri sırasında yenildiğini gösteriyor. Mumyalanmış insan mezarlarında hatta antik çömleklerin üzerinde de bu hayvanlara rastlamak mümkün. Hali hazırda Gine domuzu etiyle hazırlanan birkaç tarif bulunsa da en eski tarifin hangisi olduğunu söylemek oldukça zor. Cizvit gezgin Bernabé Cobo, İnkaların 17. yüzyılda Gine domuzlarını acı biber, bazen de nane ve kadife çiçeğiyle doldurup carapulcra adı verilen bir yahni pişirdiklerini yazıyor.

Kaynak:

Antik Dünyadan 13 Sıra Dışı Yemek Tarifi