Neden bazı insanlar gece gündüz durmadan çalışabiliyorken bazıları sürekli çalışamıyor? Gece gündüz durmadan çalışmak için gerekli olan şey ne? Çalışkanlığı sürekli yapan bir şey var mı? Geçen gün yaptığım tesadüf eseri bir sohbet tüm bu sorulara cevap niteliğinde bir olguyu ortaya çıkardı: kaçmak!

Geçtiğimiz hafta Yıldız Teknik Üniversitesi’nde KreatifBiri’ni anlatmak için bir etkinlikte stant açmıştık ve benimle birlikte ekipten arkadaşım Meysa vardı. Kendi aramızda sohbet ederken Meysa yeni bir oluşumda daha yer almak istediğini söyledi. Ben de dayanamadım ve zaten birçok oluşumda yer aldığını, fazlasının onu artık dayanılmaz düzeye getirip getirmeyeceğini ve neden bu kadar çok şeyle ilgilendiğini sordum. Cevabı çok ilginçti evet o da yaptığı şeyden mutluydu, sevdiği şeyleri yapıyordu ama bunların ötesinde bir şey vardı…

Gece Gündüz Çalışmak

Bu kadar çok çalışıyor olmasının ve zamanının neredeyse hiç boş geçmemesinin nedeni bir şeylerden kaçıyor oluşuydu. Yani üzerinde çok düşüneceği, gereksiz yere canını sıkacağı şeyleri düşünmemek ve onlardan kaçmak için odağını başka şeylere veriyordu. Sürekli de bir şeylerle uğraştığından o düşünmemesi, kaçması gereken şeye ister istemez zaman ayıramıyordu…

Kaçmak Gerçekten İşe Yarayan Bir Formül Mü?

Meysa öyle deyince hemen fark ettim ki ben de öyleyim. Yani bir şeylerden kaçtığım için bu kadar çok çalışabiliyorum. Elbette sevdiğim işleri yapmam gibi başka nedenlerin de etkisi var ama üzerine düşününce bence en büyük etmenlerden -hatta belki de en büyük etmen- kaçmak. Şu an 21 yaşında okulunu okumadan sevdiği bir işten para kazanabilen ve okulu bırakacak cesareti olan biri olarak kendimi başarılı sayarsam fark ediyorum tüm başarı serüvenimde bir şeylerden kaçış var. Tüm çok çalıştığım dönemlerde, bir şeylerin yolunda gittiği -özellikle iş babında- dönemlerde hep bir şeylerden kaçmışım…

İnsan Nelerden Kaçar?

Aslında hayat serüvenimize baktığımızda ortada hep kaçacak bir şeyler vardır. Ergenlikte bu aile olur; üniversitede dersler olur, eğlenceler olur; iş hayatında mesailer olur… Herkes farklı şeylerden farklı nedenlerden ötürü kaçar. Ben okuldan kaçtım çünkü yaratıcılığımı öldürüyordu. sonucunda ise bir nevi zorunlu olarak gece gündüz okula ek alternatif oluşturmak için çalıştım. Bana bu işin başarılı olması imkansız diyenlerden kaçtım çünkü başarılı yapıp geri dönecektim, döndüm de. KreatifBiri’ni kurdum çünkü sıkıcı bir yaz tatilinden kaçmak istiyordum…

Çalışmak

Liste daha çok uzuyor ama fark ettim ki kaçtığımız şeylerden biri bizi en çok kamçılayan, en çok çalıştıran şey oluyor: duygusallık. Duygusal hangi konu olursa olsun içinden çıkamadığınız bir durum varsa bunun en güzel kaçış yolu başka şeylere kafa yorup gece gündüz odağınızı onlar yapmak. Yaşadığınız kalp kırıcı bir olay, ailenizle problemler, karşılıksız aşklar, üzüldüğünüz bir sokak çocuğu… hepsinin en güzel kaçış yolu kaçmak.

Kendimden yine örnek verecek olursam KreatifBiri’nin en çok geliştiği, en başarılı olduğu, en hızlı büyüdüğü dönem 2019 ocak ayından sonrası. Çünkü ben de kaçmam gereken duygusal bir durumun içindeydim ve mantığımla işin içinden çıkamıyordum ki bu pek olmaz. Meysa’yla konuşurken fark ettim ki ben de o olaydan kaçmak istediğim için, o olayı düşünecek zamanım olmaması için gece gündüz koşturuyordum…

Çok Çalışabilmek İçin Kaçmak İyi Bir Şey Mi?

Dürüst olmam gerekirse bu soruya net bir yanıtım yok. Evet kaçmak sizi çok güzel kamçılıyor başka şeyleri yapmak için ama ya sonrası? Mutlaka kaçmamız gereken şeylerle yüzleşmemiz gerekecek. Şimdiye kadar kaçtığım şeylerde hep en son yüzleşmeye hazırlık gibi kaçıyordum imkansız örneğinde olduğu gibi ama duygusal olaylarda iş ne olur pek bilmiyorum. Bundan ötürü tavsiyem duygusal olmayan şeylerde kaçmayı kullanın özellikle sevmediğiz şeylerden kaçmak için.

Son olarak bu konu hakkında bilimsel ya da daha önce yazılmış şeyler de aradım ama elle tutulur bir şey bulamadım. Yani bunlar tamamen benim görüşüm olup yaşadıklarıma ve gördüklerime istinaden yazdığım şeylerdir. Eğer siz bu konu hakkında bir şeyler biliyorsanız ya da okuduysanız bana iletirseniz çok mutlu olurum. Sevgiyle kalın 🙂