Türk Gençliğinden Umudumuz Olmalı Mı?

Türk Gençliğinden Umudumuz Olmalı Mı?

Gençlik

2018’in sonlarında MZV Gençlik Zirvesi’ne katılmıştım. 10’dan fazla konuşma yapıldı orada ama sadece biri farklıydı. Evrim Kuran o gün herkesten farklı olarak bize süper mutlu bir atmosfer yerine acı gerçekleri anlattı. Gençlerin hayallerini(!), iş durumlarını, yetenek kıtlığını anlattı ve bence en güzel konuşma da onundu. Çünkü gerçekten vahim bir durumdayız. Ben de iki yıldır KreatifBiri ile gençlere hizmet veren bir iş yapıyorum ve son aylarda birçok üniversitede stant açtık, konuşmalar yaptım. Her ne kadar okulu fiilen bırakmış olsam da kampüste yaşıyorum, yakinen takip ediyorum yani. Maalesef benim gördüğüm birçok şey de kötü. Gençlerimizin durumu gerçekten birçok yönden vahim durumda.

Türk Gençliği

Gençler Ne Durumda?

Nerden başlasam bilemiyorum ama ilk değineceğim durum bizim gençlerimizi korkak ve çekingen. Evet gerçekten öyleler ama böyle dediğimde sadece büyük cesaret gerektiren şeyler gelmesin aklınıza. Örneğin biz birçok üniversitede stant açıyoruz kendi girişimimiz anlatmak diğer gençlerin de bizimki gibi girişimlerde yer almasını sağlamak için. Buralarda çok ilginç şeylere tanık oluyoruz. İnsanlar etkinlik alanına geliyorlar bir şekilde ama tek tek stantları gezmeye çekiniyorlar. Ya sadece bir merhaba diyecekler zaten gerisi bizde oluyor ama merhaba demeye bile çekiniyorlar. Gelip dinleseler bile soru sormaya çekiniyorlar bu defa ki biz buna teşvik etmemize rağmen. Bu durumu diğer girişimci arkadaşlarım da yaşıyor aynı şekilde. Bir şeylere atılmama, girişimci ruh tarafına girmiyorum bile.

Biz KreatifBiri ekibi olarak en başından beri sosyal bir amaç edindik. Dedik ki gençler zamanının çoğunu sosyal medyada, internette geçiriyor madem biz de öyle bir platform yapalım ki sadece bilgi veren, entelektüel bilgiyi arttıran içeriklerin olduğu bir platform olsun. Yani bizde boş, faydasız dediğimiz tarzda işler yok. Gördük ki bu da gençlerin en sevmediği şeylerdenmiş. Üniversitelerdeki stantlarımızda faydalı kelimesi ağzımızdan çıktığı anda öğrenciler kaçıyor. Sanki onlara zarar verecek bir şeymiş gibi davranıyorlar.

Bir diğer problemli konu da gençlerimiz öğrenemiyor, öğrenmeyi bilmiyor. Benim çok yakındığım ve gerçekten sinir olduğum bir konu bu. KreatifBiri’nin iki yıllık serüveni ve benim 3 yıllık üniversite dönemim boyunca gördüğüm bir şey bu. Kendi öğrenme isteğimden ve serüvenimden bahsetmeyeceğim ama ben gençlerin de benim gibi olmasını kendilerine birden fazla alternatif yaratabilmelerini istiyorum. Bunun yolu da kendilerini geliştirmekten, yeni şeyler öğrenmekten, yeni skiller kazanabilmelerinden geçiyor.

Ben de bunu bir tık daha kolay olmasını sağlamak için hem KreatifBiri’ni kurdum hem de ekibe aldığım insaların -ki 200’e yakın kişi oldu toplamda- olabildiğince kendini geliştirmesi için çaba gösterdim. Ama gelin görün ki yok çok nadir birkaç iki dışında kimse siz her şeyi sağlasanız bile öğrenemiyor, öğrenmeyi bilmiyor… Bu dediğimi dünyada yetenek kıtlığında 6. ülke olmamız da destekliyor.

Genç Öğrenme

Daha yazmak istediğim çok konu var ama zorla okuyan gençlerimizin daha fazla sıkılmaması için son olarak hayaller konusuna değinmek istiyorum. Bizim gençlerimiz hayal kurmayı geçtim hayal nedir bilmiyorlar. Ben insanları en büyük hayallerine göre değerlendirirdim. Yeni tanıştığım birine sorarım en büyük hayalin ne diye. Bu, o insan hakkında birçok şeyi ortaya çıkarır ama hayalleri varsa.

Az önce değerlendirirdim dedim çünkü artık bu soruyu çok az soruyorum. Fark ettim ki çoğu insananın en büyük hayalini geçtim hayali yok. Herkes etrafındakiler tarafından kendilerine biçilen yolda bir şekilde ilerliyor. Kimse kendine gelecekte ne istiyorum, neleri yapmak istiyorum, sevdiğim şeyler ne, hayallerim ne, nerede olmak istiyorum gibi soruları sormuyor. Kendi hayatını kendi belirlemeyen birinden nasıl fark yaratmasını, standartların üstüne çıkmasını, dünyada iz bırakmasını bekleyebiliriz.

Sonuç Olarak

Bu satırları yazan kişi 21 yaşında okulu bırakmış bir genç. Kendi işini kurmuş, hobilerini işe dönüştürmüş, hayallerini bir bir gerçekleştiren ama bu ülkeden en kısa sürede kaçmak isteyen biri. Evet ülkedeki durumlar çok vahim, her gün daha da kötü oluyor ama bunlar aşılabilecek şeyler. Aşılamayacak olan ise insanlar. Etrafım gençlerle dolu ve ben artık bu gençlerin de faydalı şeylerle ilgilenmesini için, kendilerini geliştirebilmeleri için, ot gibi yaşamamaları için, kendi yollarını çizebilmeleri için… uğraşmaktan bıktım. Çünkü yok olmuyor bizim insanımız iyiyi, faydalıyı sevmiyor.

Etki edebildiğim insan sayısı iki elin parmaklarını geçmiyordur sanırım. Faydanın, iyinin değer görmediği bir yerde ben neden kendimi yoruyorum ki. En kısa sürede bu ülkeden değilde bu insanlardan kaçmanın fırsatını kolluyorum. Benim umudum yok akranlarıma karşı. Peki, ya senin gençliğimizden umudun var mı?

Bilgiyi Yay
Written by Odin Enes ÖZLEN
Kendi hayallerinin peşinden gitmeye cesareti olup mutlu olmaya çalışan KreatifBiri'yim :)

Leave a Reply